«قصور پزشکان بخش زنان و زایمان بیمارستان بعثت شهرستان سنندج در استان کردستان منجر به مشکل تنفسی شدید فرزندم بعد از به دنیا آمدن و افسردگی شدید همسرم شده است.»
یکی از مخاطبان «ایران‎وایر» این پیام را از طریق ایمیل بخش «آن سوی خبر» ([email protected]) برای ما ارسال کرده بود. ما با او تماس گرفتیم تا جزییات اتفاق را از زبان این مخاطب بشنویم. او به خاطر بیماری فرزندش و هزینه‌های زیاد درمان، با مشکلات مالی شدید روبه‎رو شده و برای شکایت از کادر پزشکی بیمارستان بعثت، راه‌های زیادی را رفته اما به نتیجه نرسیده است: «بیستم دی ماه امسال، من با همسرم برای انجام آزمایش سونوگرافی به بیمارستان بعثت سنندج مراجعه کردیم. پزشک متخصص بعد از مشاهده نتیجه آزمایش به همسرم گفت هر وقت احساس درد کردید، برای انجام زایمان طبیعی به بیمارستان مراجعه کنید. عصر همان روز با احساس درد شدیدی که به همسرم دست داده بود، باز به بخش زایمان آن بیمارستان مراجعه کردیم که با پرخاش، ما را از بیمارستان اخراج کردند و گفتند که زمان زایمان دو هفته دیگر است، چرا الان آمده‌اید؟
همان شب کیسه آب همسرم پاره شد و هراسان برای بار سوم به بیمارستان رفتیم. با اصرار و خواهش زیاد، پزشکان همسرم را برای انجام زایمان بستری کردند. کادر درمانی به محض دیدن شرایط وخیم همسرم، اعلام کردند باید زایمان به صورت سزارین انجام شود وگرنه احتمال مرگ مادر و فرزند زیاد است. از ترس هر گونه اتفاق بد برای بچه و همسرم، رضایت‌نامه را امضا کردم و عمل انجام شد. نگرانی ها اما بعد از انجام سزارین هم فروکش نکرد. وقتی همسرم را به بخش منتقل کردند، فرزندم همراهش نبود. پزشکان گفتند به دلیل دیر رسیدن ما به بیمارستان، نوزاد مشکل تنفسی پیدا کرده است و باید ۴۰ روز در آی‌سی‌یو بستری باشد.
بچه ما ۴۰ روز هم در آی‌سی‌یو بود و مشکل تنفسی اش حل نشد. بعد از ۴۰ روز، نه تنها مسوولان بیمارستان هیچ پاسخی درباره سلامتی بچه ندادند که در رفتاری توهین‌آمیز، مادر و فرزند را در حیاط بیمارستان نشاندند و گفتند هزینه‌های درمان را پرداخت کنید و از بیمارستان خارج شوید.
تا امروز بچه من به شدت مشکل تنفسی دارد و از شدت تنگی نفس، چهره اش کبود می شود. مادرش هم به شدت افسرده شده است و حتی توان شیر دادن به او را ندارد. بیمارستان هم برای درمان بچه من هیچ مسوولیتی نپذیرفته است و ما مجبور هستیم این کار را در مطب های خصوصی با هزینه  زیاد دنبال کنیم.»

 

مسوولان چه کسانی هستند؟

این مخاطب در ادامه گفت: «در این مدت برای شکایت از عملکرد پزشکان معالج، به دادسرای سازمان نظام پزشکی استان، دانشگاه علوم پزشکی سنندج و مسوولان بیمارستان بعثت مراجعه کردیم. دادسرای پزشکی قانونی حدود دو ماه است که رسیدگی به پرونده را به ارسال مدارک از سوی بیمارستان موکول کرده است و بیمارستان هم علاوه بر تعلل در ارسال مدارک، تلاش می کند دلیل بیماری بچه را سانحه قبل از تولد نشان دهد. مسوولان بیمارستان یک بار گفتند همسر شما قبل از ورود به بیمارستان تصادف کرده است، یک بار مدعی شدند مادر بچه قبل از رسیدن به بیمارستان زمین خورده است، یک بار هم دکتر "مرادپور"، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی استان درخواست کرد در برابر بازگرداندن کل هزینه بستری و جراحی، از شکایت صرفه نظر کنیم که قبول نکردیم. از آن سو، ارگان هایی هم که به آن ها شکایت بردیم، اعلام کردند چون بیمار از بیمارستان خارج شده است و نامه "برائت" یا همان رضایت نامه را هم قبل از جراحی امضا کرده اید، به شکایت شما رسیدگی نخواهد شد. دادسرای نظام پزشکی در تمام این مدت تنها گفته که ما درخواست ارسال مدارک از بیمارستان کرده ایم که هنوز به دست ما نرسیده است.»

دکتر «بابک قطبی»، رییس سازمان نظام پزشکی شهرستان سنندج است. دکتر «سیامک واحدی» هم ریاست دانشگاه علوم پزشکی این شهرستان را برعهده دارد. بیمارستان های دولتی در ایران زیر نظر دانشگاه  های علوم پزشکی استان ها اداره می شوند.

 

چه‌طور می‌توان پی‌گیری کرد؟

«موسی برزین خلیفه‌لو»، حقوق‎دان و مشاور «ایران‎وایر» درباره راه‌های پی‎گیری حقوقی این ماجرا می گوید: «در مورد خطای پزشکی در مجموعه قوانین حاکم بر ایران، یک مجازات انتظامی وجود دارد که مربوط به سازمان نظام پزشکی است و یک مجازات کیفری که در "قانون مجازات اسلامی" به آن اشاره شده است. در کنار آن، واکنش مدنی هم در قانون پیش‌بینی شده است که به جبران خسارت مربوط می‌شود. پذیرش مسوولیت درمان کامل نوزاد به دنیا آمده از واکنش‌های مدنی است که می‌توان برای این مورد در نظر گرفت.»

پرونده این شکایت برای مجازات انتظامی بر اساس گفته همسر این شهروند، در پزشکی قانونی استان کردستان ثبت شده اما امضای رضایت نامه یکی از بهانه هایی است که بر اساس آن، رسیدگی به شکایت به تأخیر افتاده است.

از موسی برزین در مورد جایگاه حقوقی رضایت نامه‌های قبل از جراحی و این که آیا این امضا به سلب حق هرگونه شکایت از کادر درمانی منجر می‌شود یا نه، پرسیدیم: «این که مسوولان سازمان نظام پزشکی به بهانه امضای سند برائت قبل از انجام جراحی می‌خواهند بانیان این قصور احتمالی را از مجازات معاف کنند، به هیچ وجه قانونی نیست. چرا که فرض ابتدایی قانون گذار در قانون مجازات اسلامی این بوده که کادر درمانی وظیفه خود را دقیق انجام می دهند و این امضا تنها برای جلوگیری از شکایت در مواردی است که بیمار به دلایلی غیر از قصور پزشکی با مشکل روبه‎رو می شود. بنابراین، در این پرونده، شاکی نباید نگران امضای برگه برائت باشد و پیشنهاد می کنیم شکایت خود را به همراه مستندات اعلام کند.»

روند پیگیری حقوقی پرونده به چه صورت است و باید شکایت را در کدام بخش دستگاه قضایی ارایه کرد؟

برزین خلیفه‌لو می‌گوید: «برای پی‎گیری مجازات کیفری خاطیان احتمالی باید در دادسراهای سراسر کشور اعلام جرم کرد. البته در برخی شهرهای بزرگ، دادسراهای جرایم پزشکی فعالیت می کنند ولی در بسیاری مواقع هم می‌توان این شکایت را در دادسراهای عمومی انجام داد. در دادسرا، قبل از ارسال پرونده به دادگاه، از نهادهای کارشناسی مثل پزشکی قانونی یا سازمان نظام پزشکی درخواست اظهار نظر کارشناسانه می شود. در این مرحله چون این نهادها با خطای همکاران خود روبه‏رو هستند، احتمال این هست اظهارنظرهایی کنند که به نفع کادر درمانی تمام شود. اما هر چه قدر شاکی مستندات قوی‌تری برای اثبات ادعای خود داشته باشد، شانس او برای صدور رأی به نفعش بیش‎تر خواهد شد.»

این حقوق‌دان درباره حکم احتمالی که دادگاه می‌تواند در این مورد صادر کند، توضیح می‌دهد: «در صورت اثبات اهمال کاری از سوی کادر درمانی، پرداخت دیه می تواند یکی از احکامی باشد که دادگاه صادر می کند. در صورتی که آسیب پزشکی وارد شده به بیمار جبران ناپذیر باشد، حتی قاضی می‌تواند مجرم یا مجرمان را به حبس نیز محکوم کند.»

شما هم می‌توانید برای پی‌گیری مشکلات خود با ما از طریق آدرس [email protected] com تماس بگیرید. مشاوران
«ایران‌وایر راه‌های قانونی پی‌گیری مشکلات را پیش پای شما قرار می‌دهند.

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}