گزارش

درخواست کمک دختران آزادی از کنفدراسیون فوتبال آسیا؛ هنوز درها قفل است

۱۳ اسفند ۱۳۹۷
پیام یونسی‌پور
خواندن در ۵ دقیقه
فضای مجازی آرام آرام چهره و رخسار این دختران که با ساختن سیمایی مردانه، سعی داشتند پنهانی وارد ورزشگاه‌ها شوند را هم نشان داد.
فضای مجازی آرام آرام چهره و رخسار این دختران که با ساختن سیمایی مردانه، سعی داشتند پنهانی وارد ورزشگاه‌ها شوند را هم نشان داد.
گروهی از زنان هوادار «پرسپولیس» با به راه انداختن یک کمپین مجازی، تلاش می‌‌کنند کنفدراسیون فوتبال آسیا را از ممنوعیت دوباره برای ورود به ورزشگاه مطلع کنند.
گروهی از زنان هوادار «پرسپولیس» با به راه انداختن یک کمپین مجازی، تلاش می‌‌کنند کنفدراسیون فوتبال آسیا را از ممنوعیت دوباره برای ورود به ورزشگاه مطلع کنند.

گروهی از زنان هوادار «پرسپولیس» با به راه انداختن یک کمپین مجازی، تلاش می‌‌کنند کنفدراسیون فوتبال آسیا را از ممنوعیت دوباره برای ورود به ورزشگاه مطلع کنند. این اتفاق در آستانه آغاز رقابت‌های لیگ قهرمانان باشگاه‌های آسیا و بازی پرسپولیس مقابل «پاختاکور» ازبکستان افتاده است.

این نخستین تلاش دختران ایرانی برای رسیدن به سکوهای ورزشگاه آزادی نیست؛ آن‏ها که حالا دیگر با نام «دختران آزادی» شناخته می‌شوند، برای رسیدن به سکوهایی که پشت قفل‌ها و میله‌ها قرار دارند، تا امروز از هر راه حلی استفاده کرده‎اند. شاید پیش قراول آن‎ها، «روسری سفیدها» باشند که روز بازی ایران و بحرین در انتخابی جام جهانی ۲۰۰۶ مقابل در غربی ورزشگاه «آزادی» تجمع کردند.

سال ۱۳۸۴ خورشیدی بود که جمعیتی نزدیک به ۵۰ نفر روبه روی در غربی ورزشگاه با روسری‌های سفید روی زمین نشستند و خواهان باز شدن درهای آزادی شدند. میان آن‎ها نام‌های آشنایی مثل «آسیه امینی»، روزنامه‌نگار و فعال حقوق زنان و «نسرین ستوده»، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر هم بود.

سال ۱۳۸۱، روزنامه «اعتماد» در گزارشی از دخترانی نوشت که با آرایش مردانه وارد ورزشگاه‌های ایران می‌شدند. این حضور پنهانی، سال‌ها مسکوت و مخفی مانده بود. حتی نمایش فیلم «آفساید»، اثر «جعفر پناهی» هم نگاه‌ها را متوجه دختران آزادی نکرد. به تدریج تلاش دختران آزادی برای رسیدن به سکوها افزایش یافت و البته حساسیت‌ها برای نگه داشتن آن‎ها پشت میله‌ها هم بالاتر رفت.

بعد فضای مجازی آرام آرام چهره و رخسار این دختران که با ساختن سیمایی مردانه، سعی داشتند پنهانی وارد ورزشگاه‌ها شوند را هم نشان داد. «زهرا خوش‌نواز»، شاعر، نویسنده و کارگردان تئاتر، شیفته فوتبال و پرسپولیس است. وقتی تصاویرش را در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد، فقط واکنش‌های مثبت از سوی جامعه ندید، بخش عمده‌ای از جامعه حاکمیت هم مقابل او ایستاد.

ورزشگاه پیر آزادی که کم‌تر روی تعمیر و تجهیز را به خود دیده است، ناگهان مجهز به ۵۰۰ دوربین مدار بسته برای کنترل دخترانی شد که می‌خواستند با آرایش مردانه وارد آزادی شوند. تعداد ماموران هم برای کنترل «دستی» بالاتر رفت.

کنفدراسیون فوتبال آسیا و فدراسیون جهانی فوتبال البته نسبت به منع ورود زنان ایرانی به ورزشگاه‌ها ساکت نماندند. اما مماشات «جیانی اینفانتینو»، رییس فدراسیون جهانی فوتبال با «مهدی تاج»، رییس فدراسیون فوتبال ایران هم قابل توجه است. تاج نخستین بار پس از باز شدن درهای ورزشگاه آزادی به روی زنان سوریه و ممانعت از دختران ایرانی در بازی ملی با سوری‌ها گفته بود: «ورود زنان ایرانی به ورزشگاه‌ها نه دغدغه نظام است، نه دغدغه فدراسیون فوتبال.»

اما فیفا موظف است به واسطه بندهای اساس‎نامه خود که هرگونه تبعیض جنسیتی را در هر بخش فوتبال منع می‌کند، از فدراسیون فوتبال ایران بخواهد درهای ورزشگاه‌ها را به روی زنان باز کند.

شاید مهم‎ترین عنصر در فدراسیون جهانی فوتبال برای پی‎گیری حقوق زنان ایرانی، «فاطما سامورا»، دبیر کل این فدراسیون باشد؛ زنی که طی ۲۱ سال اخیر سابقه فعالیت در سازمان ملل متحد را داشته است و به عنوان یکی از مهم‎ترین فعالان حقوق بشر قاره آفریقا شناخته می‌شود.
سامورا شهریورماه امسال دیداری با «مریم شجاعی»، از فعالان حقوق زنان ایرانی داشت. دبیرکل فیفا پس از این دیدار گفته بود: «ما با او در ارتباط خواهیم بود؛ همان طور که مسوولان فیفا در ایران در تلاش هستند که دسترسی به استادیوم‌ها را برای همه میسر کنند و این اتفاق باید به صورت قطعی و روشن رخ دهد.»

ایران البته تلاش‌هایی نمایشی هم داشت؛ برای نمونه، در بازی فینال لیگ قهرمانان آسیا، بخشی از دختران گزینش شده توسط وزارت ورزش و جوانان و نیروی انتظامی را به سکوهای آزادی راه داد.

جیانی اینفانتینو، رییس فدراسیون جهانی فوتبال و «شیخ سلمان»، رییس کنفدراسیون فوتبال آسیا همان روز شاهد حضور زنان ایرانی در ورزشگاه آزادی بودند. اینفانتینو کنار مهدی تاج روی پیست «تارتان» ورزشگاه آزادی قدم زد، مقابل حدود هزار زن گزینشی وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال که از میان خانواده‏های بازیکنان و یا از بین خبرنگاران انتخاب شده بودند، ایستاد و با خیالی آسوده که درهای تنها ورزشگاه مردانه جهان به روی زنان هم باز شده است، به جایگاه ویژه بازگشت. 

از آن پس اما باز هم درها به روی دختران بسته ماند. ریشه دوباره قفل خوردن بر درهای ورزشگاه‌ها به روی دختران را می‌توان در مصاحبه یک هفته بعد «غلامحسین اسماعیلی»، رییس کل دادگستری استان تهران در جمع خبرنگاران دید. او آب پاکی را روی دست مرد و زن ایرانی ریخت: «حضور بانوان در ورزشگاه‌ها مشکل امروز مردم نیست. به مشکلات دیگر برسید.»

غلامحسین اسماعیلی البته اشاره نکرد که مشکل واقعی مردم چیست اما بخشی از چهره واقعی مردان قانون ایران را به نمایش گذاشت: «امروز فیفا گفته است که زنان باید در استادیوم حاضر باشند و فردا می‌گوید که زنان و مردان باید شانه به شانه هم و در کنار یک‏دیگر قرار بگیرند و روز دیگر موضوع حجاب را بیان می‏کنند. لذا نباید به موضوعات پیش پا افتاده بیش‏تر از آن چیزی که هستند، بها دهیم.» غلامحسین اسماعیلی تاکید کرد که یک بار برای آخرین بار ورود زنان به ورزشگاه آزاد شد تا فدراسیون فوتبال از خطر محرومیت رها شود.   

شاید غم‌انگیزترین اتفاق، بازی خوردن همان زنان گزینشی باشد که تلاش داشتند با حضور در آزادی، به حاکمیت ایران تفهیم کنند جو ورزشگاه‌ها با حضور زنان نه تنها آلوده نمی‌شود که سالم‌تر خواهد شد. فدراسیون فوتبال با ریاست مهدی تاج اما همراه حاکمیت است. بخش عمده‌ای از مدیریت فدراسیون را سپاهیان تندرو اصول‎گرا تشکیل می‌دهند؛ مردانی مانند مهدی تاج یا «محمدرضا ساکت».

حالا دختران آزادی دوباره سراغ کنفدراسیون فوتبال آسیا رفته‌اند. آن‎ها با نوشتن جمله «Help Persepolis female fans to enter Azadi stadium» به معنی «به هواداران زن پرسپولیس برای ورود به ورزشگاه آزادی کمک کنید»، سعی در اطلاع‌رسانی به مدیران این کنفدراسیون دارند.

کنفدراسیون فوتبال آسیا و همین طور فدراسیون جهانی فوتبال هنوز تصور می‌کنند تمامی ممنوعیت‌ها از ورود زنان به آزادی برداشته شده است.  

مطالب مرتبط:

زهرا خوش‌نواز: وقتی فهمیدند دخترم، پناهم دادند

دختران پرسپولیسی شناسایی شدند و پشت در ماندند

دختران گزینشی امروز و فردا به فاطما سامورا دروغ خواهند گفت

ثبت نظر

گزارش

مدیر پروژه حفاظت از یوز ایرانی در زندان، یوزپلنگ آسیایی در سراشیبی...

۱۳ اسفند ۱۳۹۷
آرزو میرزاخانی
خواندن در ۷ دقیقه
مدیر پروژه حفاظت از یوز ایرانی در زندان، یوزپلنگ آسیایی در سراشیبی انقراض