امیر احمدوند، پدرِ در انتظار تولد فرزندش، با سه گلوله کشته شد

بر اساس اطلاعات رسیده به ایران‌وایر، «امیر احمدوند» ۳۹ ساله، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در نزدیکی کلانتری رشید در تهران هدف شلیک گلوله قرار گرفت و جان خود را از دست داد. او متأهل بود و همسرش در زمان کشته‌شدن او سه ماهه باردار و در شرایط استراحت مطلق قرار داشت.

به گفته منابع آگاه، آخرین تماس تلفنی او با پدر همسرش پیش از ساعت ۱۰ شب انجام شده بود. پدر همسرش به او گفته بود منتظر است تا با هم به خانه بازگردند و امیر در پاسخ گفته بود: «الان می‌آیم.» این آخرین مکالمه او بود.

خانواده پس از بی‌خبری از وضعیت امیر احمدوند، تمام شب را در بیمارستان‌های مختلف به جست‌وجوی او پرداختند. سرانجام حوالی ساعت ۳ بامداد به بیمارستان تهرانپارس مراجعه کردند و به آن‌ها گفته شد صبح بازگردند. صبح روز بعد، با اعلام نام او در میان جان‌باختگان، خانواده از سرنوشتش مطلع شدند.

به گفته نزدیکان، هنگام تحویل پیکر مشخص شد که سه گلوله از پشت به او اصابت کرده است. یکی از گلوله‌ها به پهلو و ناحیه طحال برخورد کرده بود. همچنین آثاری از اصابت ساچمه به پاهای او وجود داشت.

بر اساس این روایت، پیکر امیر احمدوند در روز ۱۹ دی‌ماه از بیمارستان تهرانپارس به کهریزک منتقل شد. خانواده قصد داشتند روز ۲۰ دی‌ماه او را به خاک بسپارند، اما به دلیل ازدحام پیکرهای منتقل‌شده، موفق به یافتن پیکر او نشدند و مراسم خاکسپاری به تعویق افتاد.

پیکر امیر احمدوند سرانجام روز ۲۱ دی‌ماه در بهشت زهرا به خاک سپرده شد. به گفته منبع آگاه، در روزهای پس از کشته‌شدن او چندین بار پیشنهاد شده بود که وی به عنوان بسیجی معرفی شود، اما خانواده این پیشنهاد را نپذیرفتند.

امیر احمدوند در حرفه کابینت‌سازی فعالیت می‌کرد. او ورزشکار رشته موی‌تای بود و سابقه حضور در چند تئاتر و فیلم کوتاه را نیز در کارنامه خود داشت. نزدیکانش از او به عنوان فردی مهربان، خوش‌رفتار و دلسوز یاد می‌کنند.