پلیس‌های آلمانی وقتی برای بازداشت شما به خانه‌تان می‌‌آیند، فرمول مشخصی دارند؛ سه نفر مقابل در ورودی آپارتمان یا خانه ویلایی شما می‌ایستند. کسی که قد بلندتری دارد را در مرکز می‌بینید. هر سه نفر جلیقه‌های ضد ضربه و گلوله‌ای را روی یونیفرم‌های پلیس پوشیده‌اند که روی آن نوشته شده است «polizei». پشت سر آن‌ها و احتمالا در خودرویی دیگر، یک تیم پشتیبانی در خیابان مستقر می‌شود. به آرامی و متانت سلام می‌کنند و به شما می‌گویند به چه دلیلی آمده‌اند و به چه دلیلی شما بازداشت هستید.

سال ۲۰۱۳ میلادی و در هفته‌ای که «بایرن‌مونیخ» داشت جشن قهرمانی‌ سه‌گانه‌‌اش در آلمان را می‌گرفت، ماموران پلیس به خانه «اولی هوینس»، مدیر این باشگاه رفتند و او را به اتهام «فرار مالیاتی» و با حکم قطعی دادگاه دستگیر کردند.

نیروهای پلیس آلمان داشتند مردی را با خود می‌بردند که نه تنها مدیر قدرتمندترین باشگاه فوتبال آلمان بود که در سوابقش، ۱۹ سال بازی در تیم ملی این کشور و باشگاه بایرن مونیخ را داشت و جام‌های قهرمانی ملت‌های اروپا، لیگ قهرمانان، «بوندسلیگا»، جام بین قاره‌ای باشگاه‌های جهان و جام جهانی روی دستانش پرواز کرده بودند.

جرم اولی هوینس را دادگاه ایالتی بایرن این‌گونه تشریح کرد: «تلاش برای مبهم ساختن مبالغ مالیاتی.»
او در خاطراتش نوشته بود که چند روزی پیش از بازداشت و رفتن به زندان، وقتی بایرن در ورزشگاه «ویمبلی» لندن موفق به شکست دادن «بورسیا دورتمند» و قهرمانی در اروپا شد، «فرانک ریبری»، ستاره فرانسوی بایرن گریه می‌کرد و هواداران نام او را در ورزشگاه فریاد می‌زدند: «فهمیدم کار تمام شده است.»

اما وقتی از زندان بازگشت، چشم‌هایش دنیای دیگری را دیده بودند: «حکم آزادی یک زندانی رسید. در سلول من، روبه‌رویم نشست و گفت جایی برای رفتن ندارم. زندان برای او تاکسی گرفت اما خودش هم نمی‌دانست باید چه نشانی به راننده تاکسی بدهد. او باید می‌رفت.»

اولی هوینس، قهرمان فوتبال آلمان، مردی که با تیم ملی کشورش و باشگاه بایرن مونیخ فاتح تمامی جام‌های روی کره زمین شده بود، به نشریه آلمانی «۵۱» گفته بود که در زندان نامه می‌خواند و اشک می‌ریخت. او سه سال از عمرش را در زندان گذراند به جرم تخلف مالیاتی.

در ایران اما یک آمار ساده نشان می‌دهد که مدیری موفق شده است یک باشگاه ورزشی را طی حدود یک سال مدیریت خود وارد بحرانی به عمق تقریبی ۵۰ میلیارد تومان ضرر مالی کند.

«ایرج عرب» نامی تقریبا آشنای در فوتبال کشور است. او نه فوتبالیست بوده و نه حتی در دوران کودکی و نوجوانی و جوانی علاقه‌ای به ورزش نشان داده است.

سال ۱۳۹۵، خبرگزاری «تسنیم» برای نخستین بار از نام او رونمایی کرد: «ایرج عرب که پیش از این معاون حراست وزارت ورزش و جوانان بود، جانشین رضا حسنی‌خو در پست ریاست حراست وزارت ورزش و جوانان بود.»

عرب یکی از مدیران وارداتی دوران ریاست «محمود گودرزی»، نخستین وزیر ورزش و جوانان دولت «حسن روحانی» به بخش امنیتی ورزش ایران بود. رضا حسنی‌خو، بازنشسته سپاه پاسداران و مامور وزارت اطلاعات در وزارت ورزش و جوانان بود. او را به نام «حاج رضا» در کرمانشاه، کردستان و سنندج به خوبی به یاد دارند. سال‌های ابتدایی انقلاب وارد سپاه پاسداران شد، بعد از جنگ به کردستان رفت و ماموریت شناسایی کردهای جدایی‌طلب را داشت. در تمام این سال‌ها با نام رضا ولی با نام‌های خانوادگی متفاوت زندگی کرده است. نام واقعی او «رضا علیخانی» است؛ برادر بزرگ‌تر «احسان علیخانی»، مجری خوش سیمای سازمان صداوسیما.

ایرج عرب را رضا حسنی‌خو به وزارت ورزش آورد و معاون خود کرد؛ وصله‌ای که دیگر از بدنه ورزش ایران جدا نشد. ابتدا جای خود او را در اتاق ریاست حراست وزارت ورزش گرفت، چندی بعد به باند «محمدرضا داورزنی»، معاون توسعه ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش و جوانان نزدیک شد و سپس به هیات مدیره باشگاه پرسپولیس رسید.

مردی که سال‌ها در وزارت کشور، به عنوان مامور و با نام‌های مستعار در خفا و گم‌نامی فعالیت اطلاعاتی کرده بود، ناگهان به یکی از قطب‌های فوتبال ایران رسید. او در بیستم آذر ۱۳۹۷ به صورت رسمی جای «حمید گرشاسبی»، یکی از موفق‌ترین مدیران تاریخ باشگاه «پرسپولیس» را در اتاق مدیریت گرفت. عرب تا قبل از این انتصاب، به عنوان مدیر معاونت مالی و اداری باشگاه فعالیت می‌کرد.

از آذر ۱۳۹۷ که سکان هدایت باشگاه پرسپولیس را در دست گرفت تا روز پنجم شهریور ۱۳۹۸ که «محمدحسن انصاری‌فرد» جای او در باشگاه پرسپولیس نشست، مهم‌ترین فجایع مالی تاریخ این باشگاه رقم خورده است.
باشگاهی که سه دوره به قهرمانی لیگ برتر رسید، نایب قهرمان آسیا شد و می‌توانست یکی از سودآورترین بنگاه‌های مالی داخل ایران شود، ویرانه‌ای شد که شاید حتی فدراسیون جهانی فوتبال حکم به لغو پروانه‌‌ حرفه‌‌ای آن بدهد.

اولین اقدامش، عدم پرداخت حتی یک ریال از مطالبات کادر فنی باشگاه پرسپولیس بود. او در حالی مطالبات «برانکو ایوانکوویچ»، سرمربی پیشین پرسپولیس را پرداخت نکرد که این مربی کروات براساس بندهای قراردادش، می‌توانست تیرماه سال ۱۳۹۷ یک طرفه قرارداد خود را فسخ کند.

ایرج عرب نه تنها حقوق برانکو را نپرداخت که یک بار او را به ترکیه کشید و به وی گفت با چمدانی از پول به استانبول می‌آید. او را پای میز مذاکره نشاند و گفت که بخشی از حقوق فصل قبل خود را ببخشد و قراردادی با ارزش پایین‌تر از قبل امضا کند. برانکو ایوانکوویچ با دریافت قسطی قراردادش هم موافقت کرد و خواهان ۳۰ درصد از حقوق معوقه‌اش به صورت نقد شد اما خبری از چمدان هم نبود.

برانکو ایوانکوویچ تهدید به شکایت به فیفا کرد. اما ایرج عرب با این که می‌دانست در صورت شکایت سرمربی تیم، نه تنها باشگاه پرسپولیس باید یک میلیون یورو ضرر و زیان پرداخت کند که حتی جریمه دیرکرد هم به آن اضافه خواهد شد، با جملاتی تحریک‌آمیز مانند «ما از او به فیفا شکایت می‌کنیم»، پرونده پرسپولیس را وارد مرز بحران کرد.

حالا یک شکایت یک میلیون یورویی از برانکو روی میز فیفا است. شکایت ۳۰۰هزار یورویی «ماریو بودیمیر»، مهاجم فصل گذشته پرسپولیس هم به فیفا رسیده است. ایرج عرب در حالی که می‌توانست با آزاد نکردن بودیمیر، او را برای یک فصل دیگر به صورت رایگان در این تیم نگه دارد، حکم اخراجش را داد و به جایش «جونیور براندایو»، مهاجم بی‌کیفیت برزیلی را با قیمت ۵۰۰ هزار دلار خرید. این بالاترین رقمی بود که باشگاه پرسپولیس در طول تاریخ به یک بازیکن پرداخت کرده است.

«گابریل کالدرون»، سرمربی کنونی پرسپولیس گفته بود براندایو نهمین گزینه‌ای بود که او به باشگاه پرسپولیس معرفی کرد. اما ایرج عرب با اصرار ویژه، وی را به عنوان گران‌قیمت‌ترین بازیکن تاریخ پرسپولیس به لیست این تیم افزود. نتیجه‌اش این شد ‌که حالا پرسپولیس این مهاجم را نمی‌خواهد و حداقل باید برای کمتر از نیم فصل بازی بی‌کیفیت و بی‌ارزش، به او ۵۰۰ هزار دلار پرداخت کند.

کالدرون هم البته با قراردادی به ارزش ۷۰۰ هزار دلار به پرسپولیس پیوست. در حقیقت سوال این جا است که اگر ایرج عرب ۷۰۰هزار دلار برای کالدرون که به عنوان مربی شکست خورده خلیج فارس شناخته می‌شود و همین طور ۵۰۰ هزار دلار برای براندایو پول داشت، چرا قرارداد برانکو ایوانکوویچ را تمدید نکرد؟

تا این جا ایرج عرب روی دست باشگاه پرسپولیس یک میلیون و ۲۰۰هزار دلار و همین‌طور یک میلیون و ۳۰۰ هزار یورو زیان مالی گذاشته است.

اوج فضاحت مالی این مدیر جایی مشخص می‌شود که خبرگزاری «میزان»، وابسته به قوه قضاییه از محکومیت ۲۵ میلیاردی پرسپولیس خبر می‌دهد. ماجرا به شکایت شرکت «بهنام‌پیشرو»، اسپانسر پیشین پرسپولیس باز می‌‌گردد.

سال ۱۳۹۳، بهنام‌پیشرو یکی از اسپانسرهای باشگاه پرسپولیس بود. «حمیدرضا سیاسی»، رییس وقت هیات مدیره باشگاه پرسپولیس تصمیم به لغو مجوز فعالیت و اسپانسرینگ این شرکت گرفت. بهنام‌پیشرو به دادگاه شکایت کرد اما سودی نبرد. حکم دادگاه اول به سود باشگاه پرسپولیس اعلام شد. اما این شرکت شکایت دوم را به دادگاه عالی می‌برد.

خبرگزاری میزان نوشته است: «دادگاه تجدیدنظر این پرونده در زمان مدیرعاملی ایرج عرب برگزار شد اما در عین تعجب، هیچ نماینده حقوقی یا وکیلی از سوی باشگاه در دادگاه حاضر نشد تا از پرسپولیس دفاع کند.»

میزان خبر داده است که ایرج عرب دستور داده بود کسی برای دفاع از پرسپولیس به دادگاه نرود!

همین عدم حضور مدیران یا نماینده حقوقی باشگاه پرسپولیس، دادگاه تجدیدنظر را مجاب کرد که حکم به جریمه ۲۵ میلیارد تومانی باشگاه پرسپولیس بدهد. در حالی که ضرر اولیه و ادعای بهنام‌پیشرو کمتر از ۱۰ میلیارد تومان بود.

حکم دادگاه زمانی پرسپولیس را ویران‌تر می‌کند که در صورت پرداخت نشدن فوری این مبلغ، جریمه باشگاه پرسپولیس بین ۲۵ تا ۵۰ درصد از کل مبلغ اضافه خواهد شد. خبرگزاری میزان تاکید کرده است اگر ایرج عرب مانع از حضور نماینده باشگاه پرسپولیس در دادگاه نمی‌شد، چنین جریمه‌‌ای در انتظار این مجموعه نبود.

برخی در باشگاه پرسپولیس معتقدند که ایرج عرب، مدیرعامل وقت باشگاه پرسپولیس، از پیروزی شرکت بهنام‌پیشرو در دادگاه تجدیدنظر منتفع می‌شد، به همین دلیل جلوی دفاع وکلای باشگاه در دادگاه را گرفت.

یک میلیون و ۲۰۰هزار دلار برای زیان‌های کنونی، یک میلیون و ۳۰۰ هزار یورو برای فسخ دو قرارداد برانکو ایوانکوویچ و ماریو بودیمیر، ۲۵ میلیارد تومان ضرر ممانعت از حضور وکیل در دادگاه تجدیدنظر، شکایت ۳۰۰ هزار یورویی «ایگور پانادیچ» برای فسخ قرارداد یک سویه از سوی ایرج عرب و عدم پرداخت مطالبات.

این فقط بخشی از زیان‌های مالی ایرج عرب به باشگاه پرسپولیس است. وزارت ورزش و جوانان البته به او ترفیع داد. روز ۲۵ مهر خبرگزاری دولتی «ایرنا» نوشت: «وزیر ورزش و جوانان در حکمی، ایرج عرب، مدیرعامل سابق باشگاه پرسپولیس را به عنوان سرپرست فدراسیون دوومیدانی منصوب کرد.»

واکنش «سیدجلال حسینی»، کاپیتان پرسپولیس به این انتصاب قابل توجه بود: «بعضی‌ها به خاطر اشتباهات مدیریتی خود باید محاکمه شوند اما در دوومیدانی پست می‌گیرند.»

محاکمه‌ای در کار نیست. اولی هوینس به دادگاه می‌رود و زندانی می‌شود، ایرج عرب از وزارت اطلاعات و حراست وزارت ورزش به باشگاه پرسپولیس می‌رسد و ترفیع می‌گیرد.

مطالب مرتبط:

وزیر ورزش با استعفای عرب موافقت کرد

پرونده پرسپولیس در فیفا قطورتر می‌شود؛ برانکو به زودی شکایت می‌کند

عضو هیات مدیره پرسپولیس که به برانکو گفت برو، کیست؟

 

 

{[ breaking.title ]}

{[ breaking.title ]}